चुप छौ?
मनभित्र केही चल्दै छ?
भन्न सक्दैनौ?
…त्यसैले—
लेख्न सुरु गर।
लेख, लेख — चुप बस्न छोड
मनभित्रको आवाजलाई आजै खोल
आँसु होस् या सपना, कागजमा झार
लेख्न सुरु गर—अहिले नै, यहीँबाट सुरु गर
लेख, लेख — नरोकी, नडराई
तिम्रो कथा हराउँदैन कहिल्यै
तिमी भित्र आगो छ, तर शब्द बन्द छन्
ओठमा ताला छ, भावना अन्ध छन्
सबैलाई हाँस्छौ, तर भित्र रोइराछौ
“म ठिक छु” भन्दै आफैँलाई धोका दिइराछौ
कसैले बुझेन भने के भो त?
तिमी आफैँलाई बुझ—त्यो नै ठूलो कुरा
एक लाइन लेख, अनि अर्को थप
त्यहीँबाट सुरु हुन्छ तिम्रो असली स्वर
यो rhyme होइन—यो तिम्रो truth हो
यो line होइन—तिम्रो proof हो
लेख, लेख — चुप बस्न छोड
मनभित्रको आवाजलाई आजै खोल
आँसु होस् या सपना, कागजमा झार
लेख्न सुरु गर—अहिले नै, यहीँबाट सुरु गर
डर लाग्छ?—ठिक छ, त्यो पनि लेख
टुटेको मुटु?—त्यो पनि लेख
खुशीका पल?—त्यो पनि लेख
तिमी जस्तो छौ—त्यस्तै लेख
कसैले judge गर्ला?—त्यो उनीहरूको काम
तिमी लेखिरह—त्यो तिम्रो नाम
भन्न नसकिएको कुरा, लाइनमा बन्छ
लेख्दै जाँदा तिमी आफैँसँग भेटिन्छौ
सायद तिमी धेरै समयदेखि थाकेका छौ…
सायद तिमी भित्र धेरै कुरा थुनिएका छन्…
आज खोल—
एक शब्द भए पनि…
लेख, लेख — अब रोकिन्न तिमी
लेख, लेख — यहीँबाट सुरु गर journey
तिम्रो आवाज, तिम्रो कथा, तिम्रो अधिकार
लेख्न सुरु गर—आजै, अहिल्यै, यहीँबाट
“कसैले नसुने पनि—कागजले सुन्छ”
“तिमीले लेखेको हरेक शब्द—महत्वपूर्ण हुन्छ”
