मानिसहरू तिम्रो मृत्युबाट त्यति डराउँदैनन्

डायरीको एउटा पानामा आज फेरि सत्य लेखेँ— मानिसहरू तिम्रो मृत्युबाट त्यति डराउँदैनन्, जति त्यो दिनबाट डराउँछन् जुन दिन उनीहरूले महसुस गर्छन् कि तिमी बिना पनि घाम उदाउँछ, सहर चलिरहन्छ, मानिसहरू हाँसिरहन्छन्, र संसारले कसैको अनुपस्थितिलाई धेरै लामो समय सम्झिराख्दैन । सायद यही कारणले मानिस प्रेमभन्दा बढी “आवश्यक” बन्न खोज्छन् । किनकि माया हराए पनि बाँचिन्छ, तर बानी छुटाउन समय लाग्छ ।