चुनावी नाटक र जनताको जागरण – नेपाली राजनीतिक कविता

चुनाव नजिकिँदै आउँदा नेता अचानक सुध्रिन्छ,
हिजो मौन बस्ने ओठबाट आजै विकास झर्छ।

गाउँ नदेखेका पाइला बस्ती–बस्ती गन्न थाल्छन्,
मतको बेला जनताको पीडा आफ्नै भनी पढ्छन्।

भ्रष्टाचारको प्रश्न उठ्दा भाषण अलि लरबरिन्छ,
सत्ताको कुर्सी नजिकिँदा नैतिकता बिस्तारै सर्छ।

मञ्चमा लडाइँ सिद्धान्तको ठूलो स्वरमा सुनिन्छ,
पर्दा पछाडि मिलापको चिया शान्तसँग उम्लिन्छ।

नयाँ अनुहार देखिए पनि चाल उही पुरानै घुम्छ,
नाम मात्र फेरिन्छ यहाँ, प्रणाली जस्ताको तस्तै बस्छ।

युवाको स्वर अब गली–गल्लीबाटै गुञ्जिन्छ,
सोसल मिडियाको आगोले झुटो मुखौटा जल्दछ।

वाचा त धेरै गनिन्छन्, कामको हिसाब हराउँछ,
चुनाव सकिएपछि नेता भीडमै हराइदिन्छ।

तैपनि आशा मरेको छैन यही माटोभित्रै,
अब प्रश्न सोध्ने जनता आफैँ नेता बन्छ।