पाँच हजार मिटरमाथि, ५.२ को धक्का,
हिमनदीको भाग फुट्यो, खस्यो पहाड पक्का।
बर्खाको झरी थिएन, आकाश थियो सफा,
ग्यास र हिउँको घर्षणले ल्यायो ठूलो विलोप।
१२०० मिटर तल, बर्फ र चट्टान खस्यो,
लेन्डे खोला थप्पिएर, कालो बाढी पस्यो।
नौ मिटर उचालियो नदी ३० मिनेटभित्र,
टिमुरे र स्याफ्रुबेँसी बगायो चित्र-विचित्र।
बगायो केरुङ नाका, Hydro प्रोजेक्ट ध्वस्त,
जलवायु परिवर्तनले हिमाल भयो त्रस्त।
हिमाल रुँदा नदीले बाटो बिर्सियो,
नेपालको छातीमा ठूलो शोक पस्यो।
उद्धारमा जुटौँ अब, हातमा हात मिलाई,
हराएका आत्मालाई सम्झौँ, आँसु पन्छाई...
सयौँको ज्यान गयो, हजारौँ छन् बेपत्ता,
पुल र बाटो ध्वस्त भयो, छिन्नभिन्न सत्ता।
नेपाली सेना, प्रहरी, Armed Force खटिए,
स्थानीय युवा रातदिन हिलोमा भेटिए।
आकाशमा हेलिकप्टर, डोरी समातेर,
जिन्दगी जोगाउँदैछन् ज्यानको बाजी थापेर।
नवलपरासीसम्म पुग्यो मृत्युको त्यो बाढी,
च्यातियो त्रिपाल मुनि जिन्दगीको गाडी।
राहतको पर्खाइमा रसुवा र नुवाकोट,
हरेक नेपालीको मनमा लागेको छ चोट।
हिमाल रुँदा नदीले बाटो बिर्सियो,
नेपालको छातीमा ठूलो शोक पस्यो।
उद्धारमा जुटौँ अब, हातमा हात मिलाई,
हराएका आत्मालाई सम्झौँ, आँसु पन्छाई...
प्रकृतिलाई जितेर विकास हुँदैन,
नदीको बाटो मिचेर निकास हुँदैन।
वैज्ञानिक टोली, सेन्सर र Early Warning चाहियो,
भोलिको पुस्ता जोगाउन चेतना अब आयो...
खोलाको किनारैमा नबनाऊ कंक्रिट,
प्रकृतिको नियम मिच्दा हुन्छ दुर्घटना Repeat!
ग्लेशियरको मनिटरिङ, सेन्सर राखौँ उच्च,
अन्तर्राष्ट्रिय सहकार्य, डेटा बनोस् स्वच्छ।
जलवायु न्यायका लागि उठाऊँ अब आवाज,
पहाड र नदी जोगाउने सोचौँ अब आज।
पूर्वसूचना संयन्त्र गाउँ-गाउँमा पुर्याऊँ,
विकास र प्रकृतिलाई सँगसँगै डोर्याऊँ!
हिमाल रुँदा नदीले बाटो बिर्सियो,
नेपालको छातीमा ठूलो शोक पस्यो।
उद्धारमा जुटौँ अब, हातमा हात मिलाई,
हराएका आत्मालाई सम्झौँ, आँसु पन्छाई...