चितवनको बाटोमा धुलो उडिरह्यो,
साइरनको आवाजले शहर नै करायो।
नियमको किताब हातमा बोकेर,
मान्छेको सम्मान किन भुलायो ?
ब्लुबुक खोस्यो, साँचो पनि लग्यो,
क्यामेरा उठाउँदा रिस किन बढ्यो ?
“भिडियो खिचिस् भने फुटाइदिन्छु”
भन्ने शब्दले विश्वास नै तोड्यो।
कानुन सबैका लागि बराबर हो भने,
डर किन देखिन्छ वर्दीभित्रै ?
गल्ती छ भने सजाय देऊ,
तर शक्ति नबनाओ रिसभित्रै।
यो सडकको आवाज हो,
दबिएर पनि उठ्ने आवाज हो।
नियम चाहिन्छ देशलाई,
तर सम्मान पनि समाज हो।
हामी चोर होइनौं,
सपना बोकेर हिँड्ने युवा हौं।
वर्दीले सुरक्षा दिनुपर्छ,
डर देखाउने शक्ति होइन।
गोप्रोले सत्य कैद गर्न खोज्दा,
किन सत्य नै खतरा बन्यो ?
मान्छेभन्दा ठूलो कुर्सी भयो,
अनि विश्वास फेरि हरायो।
मोडिफाइ बाइक गल्ती होला,
तर व्यवहार किन कठोर भयो ?
सडकमा न्याय खोज्ने आवाज,
किन फेरि कमजोर भयो ?
देश कानुनले चलोस्,
रिस र घमण्डले होइन।
जनताको आवाज रोक्ने,
त्यो शक्ति कहिल्यै ठूलो होइन।
यो सडकको आवाज हो,
अब नरोकिने आवाज हो।
सत्यलाई धम्की दिए पनि,
फेरि उठ्ने आवाज हो।
हामी सम्मान खोज्छौं,
अराजकता होइन।
प्रहरी र जनता बीच,
विश्वास मर्नु हुँदैन।