शून्यबाट सुरु… शून्यमै अन्त…
बीचको रेखा—तिम्रो हस्ताक्षर।
जिन्दगी चक्र—घडीको काँटा जस्तो
घुम्छ निरन्तर, रोकिँदैन कस्तो
जे रोप्यौ आज—भोलि त्यही फल्छ
मान्छे भएर बाँच—त्यही मात्र बल्छ
जिन्दगी चक्र—सासको हिसाब
नाम हैन कामले छोड छाप
आगो जस्तो सास, चिसो जस्तो बिहान
काखबाट सडकसम्म—यात्रा अनजान
पहिलो पाइला—ढुंगामा ठोकिन्छ
रगतले लेखेको पाठ—किताबमा खोकिन्छ
आँखा खुल्दा संसार ठूलो लाग्छ
बढ्दै जाँदा किन आफैँ सानो लाग्छ?
भीडमा हराउँदा “म” नै छुट्छ
आफ्नै छायाँले पनि प्रश्न उठ्छ
समय गुरु—तर शुल्क कडा
गल्तीको मोल—मनभित्र घना
डरको ढोका—भित्रैबाट खुल्छ
हिम्मत नजागे जिन्दगी नै टुट्छ
जिन्दगी चक्र—घडीको काँटा जस्तो
घुम्छ निरन्तर, रोकिँदैन कस्तो
जे रोप्यौ आज—भोलि त्यही फल्छ
मान्छे भएर बाँच—त्यही मात्र बल्छ
जिन्दगी चक्र—सासको हिसाब
नाम हैन कामले छोड छाप
सपना काँधमा—ढुंगा जस्तै भारी
दौडिरहन्छौं सबै, तर किन यति खाली?
नोटको आवाज ठूलो—तर मौनता गहिरो
हासोको मुखौटा—भित्र आँसु धेरै
रो साथ दिने हातहरू बिस्तारै छुट्छन्
स्वार्थका बाटोहरू भीडभित्र जुट्छन्
त्यसैले माया दे—गणित नगरी
मान्छेपन नै धन—बाँड नि खुला गरी
उठाउन सिक, लड्नेहरूलाई
आफैँ उठ्छौ—सम्हाल्नेहरूलाई
यो सास उधारो—फर्काउनै पर्छ
नाम होइन, व्यवहारले चिनिनै पर्छ
अन्तिम सासमा बैंक balance बोल्दैन
मुटुमा बस्ने नाम कहिल्यै पोल्दैन
जति बाँड्यौ उति बढ्छ—यो नै नियम
मान्छे भएर बाँच्नु—त्यो नै विजयम
जिन्दगी चक्र—आजै बुझ
घमण्ड छोड, मनभित्र उज्यालो खोज
साथ देऊ, बाटो उज्यालो पार
तिम्रो छाप बसोस्—अरूको हृदय पार
जिन्दगी चक्र—घडीको काँटा जस्तो
घुम्छ निरन्तर, रोकिँदैन कस्तो
जे रोप्यौ आज—भोलि त्यही फल्छ
मान्छे भएर बाँच—त्यही मात्र बल्छ