कति वर्ष दबाएँ भित्रको आगो ?
आज सबै पोखिन्छ…
अब म चुप बस्दिनँ ।
निकाल त्यो पीडा, निकाल त्यो डर
वर्षौँदेखि थुनिएको मुटुको स्वर
यो दुनियाँ त प्लेस्टेशन, गेम मात्रै हो
तँ आफ्नै ब्रह्माण्डको हिरो, सम्झ त हो !
आँसु पनि बारुद, सपना पनि युद्ध
जिन्दगी फिल्म हो, तँ नै यसको मुख्य पात्र
नकाब फाल आज, सास फेर खुला
तेरो कथा तेरो हो — नझुक, उड खुला !
सानैदेखि सिकायो — “रोइन्नस्, बलियो बन”
त्यसैले हाँस्दै लुकाएँ भित्रको भूकम्प
बाहिर मुस्कान, भित्र चाहिँ चिच्याइरहेको आत्मा
रातभर सोच्दा आफैँसँग हुन्थ्यो युद्धघोष मात्रै
सबैले चाहन्थे मेरो अभिनय राम्रो होस्
कसैले सोधेन — “तँ साँच्चै कस्तो छस् ?”
दुनियाँ स्टेज भयो, मान्छे सबै NPC
नक्कली माया बेच्नेहरू, fake energy
म आफैँलाई हराएँ तालिको भीडमा
सपना बेच्दै हिँडेँ अरूको speed मा
तर आज…
म silence तोड्दैछु
मेरो रगतभित्रको आवाज unlock गर्दैछु
सुन्ने भए सुन
म अब डरले होइन, आगोले बोल्छु
यो आत्मा कैद थिएन जन्मिन
यो त आकाश फुटाउन जन्मिएको हो !
निकाल त्यो पीडा, निकाल त्यो डर
वर्षौँदेखि थुनिएको मुटुको स्वर
यो दुनियाँ त प्लेस्टेशन, गेम मात्रै हो
तँ आफ्नै ब्रह्माण्डको हिरो, सम्झ त हो !
आँसु पनि बारुद, सपना पनि युद्ध
जिन्दगी फिल्म हो, तँ नै यसको मुख्य पात्र
नकाब फाल आज, सास फेर खुला
तेरो कथा तेरो हो — नझुक, उड खुला !
Level up हुँदैछु घाउको XP बाट
नर्क देखेपछि डर लाग्दैन heat सँग
Devil पनि थाक्यो मेरो patience तोड्न
किनकि म मरेको थिएँ पहिले नै सोचमा
Social media मा सबै सुपरस्टार
तर राति सबैको मुटु हुन्छ बेकार
Filters ले ढाकिँदैन आत्माको fracture
Fame ले भर्दैन childhood को disaster
त्यसैले आज
म चिच्याएर बाँच्छु
मेरो कमजोरीलाई नै crown बनाएर हाँस्छु
यदि संसार scripted drama हो भने
म villain होइन — main character हो मैले !
ओ ओ ओ…
अब थामिन्न यो भावना
ओ ओ ओ…
फुट्दैछ पुरानो कारागार
ओ ओ ओ…
म आफैँलाई भेट्दैछु फेरि
आजदेखि…
म आफ्नै universe को स्टार…
निकाल त्यो पीडा, निकाल त्यो आगो
अब नरोकी बग्न दे भित्रको भाव
यो दुनियाँ त प्लेस्टेशन, save point छैन
एकचोटि बाँच्छस् — डराएर के नै ?
तँ नै हिरो, तँ नै शक्ति
तँ नै अँध्यारो, तँ नै बत्ती
नकाब फाल आज, सास फेर खुला
तेरो कथा तेरो हो — नझुक, उड खुला !