Election Day 2026
डायरी – २०८२ फाल्गुन आजको दिन मेरो जीवनकै सबैभन्दा विशेष दिन बन्यो। म, आर्यन, एक Gen Z युवा, पहिलो पटक मतदान गर्न गएको अनुभवलाई शब्दमा व्यक्त गर्न गाह्रो भइरहेको छ। बिहानैदेखि मनमा एउटा अनौठो उत्साह र जिम्मेवारीको भावना थियो। हामीले सधैं सामाजिक सञ्जालमा परिवर्तनको कुरा गर्यौं, देश बदल्ने कुरा गर्...
Read more →
कविता- सपना
अपरिचित मसंगै, परदेशको, अपरिचित शहर, स्वप्नमा देखेका र साचेँका, अनगिन्ती रहर, यादको खण्डहरसंग उभिएर, घर कल्पन्छ, दौँतरी कल्पन्छ, गाउँको घुम्ती-घुम्ती कल्पन्छ, प्रियसीकी प्यार र आमाको, ममता कल्पन्छ । र.... भोलिका सुनौला भविष्य कल्पदैं, अनि मस्तिष्कलाई भन्छ, उठ्! अब त फेरि सपना पूरा गर्नु जानु छ । ✍️✍...
Read more →
मानिसहरू तिम्रो मृत्युबाट त्यति डराउँदैनन्
डायरीको एउटा पानामा आज फेरि सत्य लेखेँ— मानिसहरू तिम्रो मृत्युबाट त्यति डराउँदैनन्, जति त्यो दिनबाट डराउँछन् जुन दिन उनीहरूले महसुस गर्छन् कि तिमी बिना पनि घाम उदाउँछ, सहर चलिरहन्छ, मानिसहरू हाँसिरहन्छन्, र संसारले कसैको अनुपस्थितिलाई धेरै लामो समय सम्झिराख्दैन । सायद यही कारणले मानिस प्रेमभन्दा बढी...
Read more →
इतिहासदेखि भविष्यसम्म
“ढुंगाको बाटो हुँदै डिजिटल नेपालसम्मको यात्रा केवल विकास होइन, नेपाली आत्माको निरन्तर संघर्ष र पुनर्जन्मको कथा हो।” नेपालको यात्रा केवल समयको परिवर्तन होइन, चेतनाको विकास पनि हो। एकीकरणको युग, संघर्षका आन्दोलन र आधुनिक प्रविधिको विस्तार हुँदै नेपाल आज नयाँ पहिचान निर्माण गर्दैछ। पुरानो संस्कृति जोगा...
Read more →
लालपुर्जाको खोजिमा रसाएका आखाँहरु
यो देशको भूगोलमा, मान्छेको नाममा जग्गा छैन भन्दैमा उसको अस्तित्व नै मिटाईदिने हो र ? उसले ओढेको आकाश र टेकेको धर्ती, कानुनको पानामा मात्र सीमित हुन्छ र ? देशभर 'मानवता' को डम्फु बजाउनेहरु, अनि आज आफ्नै देशका नागरिकहरुलाई, झरि र अँध्यारो रातमा, रोग र भोकको मुखमा, कुन नैतिकताले पछार्दै छौ ? के यो 'राज...
Read more →
फर्किने आशा
आज फेरि साँझको झुल्के घाम सहरका अग्ला भवनहरूमा ठोक्किँदै हरायो। म यहाँ, नेपालभन्दा धेरै टाढा, आफ्नै संघर्ष र सिकाइसँगै दिनहरू गन्दै छु। कहिलेकाहीँ लाग्छ—यो सबै किन? तर फेरि सम्झिन्छु, म यहाँ खाली बस्न आएको होइन, केही सिक्न, केही बन्न आएको हुँ। यहाँको जीवन सजिलो छैन। भाषा फरक, संस्कार फरक, मानिसहरूको...
Read more →
Comments 1